Waarom keramiek?
Klei past goed bij mijn manier
werken door zijn plasticiteit en bij mijn manier van denken omdat mijn handen de
directe vertalers van mijn gedachten zijn. Ook spreekt het me aan dat het een
oud materiaal is en dat de manier waarop met klei wordt gewerkt al eeuwenlang
hetzelfde is, ik ervaar dat als prettig, deel uitmaken van een traditie.
Bovendien is klei weerspannig,
het krimpt en werkt dusdanig dat je altijd alert moet zijn. Het inpakken,
omwikkelen, drogen en stoken moet met beleid gebeuren anders gaat de klei zijn
eigen weg, en dat is meestal naar beneden, dat zal iedere keramist wel een keer
hebben ondervonden. Ondanks dit soort tegenslagen geniet ik van bovengenoemde
eigenschappen van de klei, het voelt voor mij ‘aards’ om er mee bezig te zijn.
Als ik een idee heb en daarbij
een vorm zoek zijn de mogelijkheden om die te verwezenlijken legio, omdat klei
zowel in een vloeibare vorm als in een vaste massa bestaat: alleen dat al geeft
oneindig veel mogelijkheden. Daarbij komt nog dat je de vorm kunt beschilderen,
glazuren, insnijden etc, en tot aan het stookproces kunt je veranderingen
aanbrengen. Dit hele proces van ruwe klei tot in de oven is voor mij heel
bijzonder en maakt klei mijn materiaal.
Als de klei gestookt is komt de
schoonheid van keramiek tot uiting. Het vangt prachtig licht en schaduw en
vraagt erom om aangeraakt te worden. Dan is de cirkel rond, het aanraken van
beelden is ook een eeuwenoude traditie, dan is voor mij het beeld echt af.
