|
|
Buitententoonstelling
Muiderslot 2006, Muiden. Het
thema ‘Tijd Slijt, kamers
in het gras’ is gekozen vanwege
de letterlijke en figuurlijke betekenis. De titel heeft betrekking op het De subtitel ‘kamers in het gras’ heeft
betrekking op het ‘naar buiten
brengen’ van gebruik (gebouw) en functie (inhoud) van de vertrekken in het slot. In
deze kamers werd van alles gedaan: eten en drinken, slapen en
vrijen, praten en recht spreken, konkelen, lachen, dromen en denken. Dus
daar werd geschiedenis 'geschreven'. Door de, vaak eigengereide,
interpretatie van een kunstenaar is aan de ‘binnen’ geschiedenis door
‘buiten’ plaatsing een extra dimensie gegeven. Kunstenaars van verschillende
disciplines hebben de tot nu toe verborgen kamers van het Slot,
ondoordringbaar voor ogen van buitenaf, door middel van kunstwerken naar
buiten gebracht, visueel ontsloten. Het doel van de tentoonstelling was dat
bezoekers aan de tuin een verband kunnen leggen met wat zij binnen aan
geschiedenis voorgeschoteld krijgen. |
|
|
Motivatie Elck zijn waerom Mijn ‘kamer in het gras’ is
gebaseerd op Maria Tesselschade, zoals ze geportretteerd werd op het
schilderij ‘Neerlandse Dicht’rei, vereenigd bij den ridder Hooft, op het slot
te Muiden.’ De jurk waarin ze staat
afgebeeld, gebruik ik als uitgangspunt. Destijds werd kleding voor de elite
zo gemaakt dat je er voornaam en belangrijk in uit zag, comfort speelde niet
echt een rol. Door het toen geldende modebeeld had de vrouw van die tijd
letterlijk een keurslijf dat ook figuurlijk aanwezig was in de vorm van
regels, geboden en verboden. Het werd bepaald niet gestimuleerd om je als
vrouw te ontplooien. Daarom is het heel bijzonder dat Maria Tesselschade dat
wel met haar talenten wel deed. Aan de hand van het Nederlands
van haar gedichten is het verslijten van de tijd af te lezen. Het Nederlands
van toen, dat op allerlei manieren is verbouwd en heringericht om te worden
tot het Nederlands zoals dat nu kennen. Ik kies er voor om de jurk als
een bouwwerk neer te zetten en zo de zwaarte van het keurslijf aanschouwelijk
te maken. Het ontplooien van haar talent heb ik aan de achterkant in haar
jurk vervlochten. Daar, tussen en achter de zwaarte van de jurk kunnen
bezoekers haar gedichten lezen en zich verbazen over het feit dat een vrouw
haar keurslijf ‘vleugels’gaf. |