Buitententoonstelling Muiderslot 2006, Muiden.

Het themaTijd Slijt, kamers in het gras is gekozen vanwege de letterlijke en figuurlijke betekenis. De titel heeft betrekking op het samenspel tussen het Muiderslot en kunst. Door tijd slijten materie, opvattingen en gebeurtenissen. Iedere generatie probeert deze slijtage weer in zijn eigen tijd te plaatsen. En zo ‘vergaat’ het kunst ook.

 

De subtitel ‘kamers in het gras’ heeft betrekking op het ‘naar buiten brengen’ van gebruik (gebouw) en functie (inhoud) van de vertrekken in het slot.

In deze kamers werd van alles gedaan: eten en drinken, slapen en vrijen, praten en recht spreken, konkelen, lachen, dromen en denken. Dus daar werd geschiedenis 'geschreven'. Door de, vaak eigengereide, interpretatie van een kunstenaar is aan de ‘binnen’ geschiedenis door ‘buiten’ plaatsing een extra dimensie gegeven.

 

Kunstenaars van verschillende disciplines hebben de tot nu toe verborgen kamers van het Slot, ondoordringbaar voor ogen van buitenaf, door middel van kunstwerken naar buiten gebracht, visueel ontsloten. Het doel van de tentoonstelling was dat bezoekers aan de tuin een verband kunnen leggen met wat zij binnen aan geschiedenis voorgeschoteld krijgen.

 

 

Motivatie Elck zijn waerom

 

Mijn ‘kamer in het gras’ is gebaseerd op Maria Tesselschade, zoals ze geportretteerd werd op het schilderij ‘Neerlandse Dicht’rei, vereenigd bij den ridder Hooft, op het slot te Muiden.’

De jurk waarin ze staat afgebeeld, gebruik ik als uitgangspunt. Destijds werd kleding voor de elite zo gemaakt dat je er voornaam en belangrijk in uit zag, comfort speelde niet echt een rol. Door het toen geldende modebeeld had de vrouw van die tijd letterlijk een keurslijf dat ook figuurlijk aanwezig was in de vorm van regels, geboden en verboden. Het werd bepaald niet gestimuleerd om je als vrouw te ontplooien. Daarom is het heel bijzonder dat Maria Tesselschade dat wel met haar talenten wel deed.

Aan de hand van het Nederlands van haar gedichten is het verslijten van de tijd af te lezen. Het Nederlands van toen, dat op allerlei manieren is verbouwd en heringericht om te worden tot het Nederlands zoals dat nu kennen.

Ik kies er voor om de jurk als een bouwwerk neer te zetten en zo de zwaarte van het keurslijf aanschouwelijk te maken. Het ontplooien van haar talent heb ik aan de achterkant in haar jurk vervlochten. Daar, tussen en achter de zwaarte van de jurk kunnen bezoekers haar gedichten lezen en zich verbazen over het feit dat een vrouw haar keurslijf ‘vleugels’gaf.

 

volgende             vorige                                                                                                      www.tijdslijt.nl/lila